To plan na pierwsze 30 dni, nie wykład o wolności finansowej. Kolejność: widać pieniądze, jest poduszka na start, dopiero potem automat i dłuższy cel.
Dni 1–7: zobacz miesiąc
Ściągnij wyciąg z ostatniego pełnego miesiąca. Spisz wpływy i wydatki. Nie poprawiaj jeszcze nic. Samo zobaczenie rat i abonamentów jest tym krokiem. Szablon kupki wydatków jest w miesięcznym budżecie.
Dni 8–14: jedna dziura
Wybierz jedną rzecz, która zjada kasę bez pożytku: nieużywana subskrypcja, codzienne zakupy „przy okazji”, rata za coś, czego nie używasz. Nie ruszaj na raz czynszu, jedzenia i dojazdu. Jedna zmiana, którą wytrzymasz do końca miesiąca.
Dni 15–21: pierwsze 500 zł na bok
Otwórz osobne konto albo choćby osobny cel w banku. Przelej tyle, ile zostaje po stałych i racie. Choćby 100 zł. To nie jest jeszcze fundusz awaryjny. To nawyk, że oszczędność nie mieszka na koncie spożywczym. Cel 3/6/12 miesięcy jest w funduszu awaryjnym.
Dni 22–30: przelew, który wychodzi sam
Ustaw stały przelew w dniu wypłaty albo dzień później. Kwota może być mała. Ma wyjść bez klikania. Jak to zrobić i czego aplikacje nie zrobią za ciebie: automatyzacja oszczędzania.
Długi i reguła 50/30/20
Jeśli rata zjada nadwyżkę, najpierw spisz oprocentowanie każdego długu. Spłata od najwyższej stopy (lawina) zwykle taniej wychodzi niż od najmniejszej raty (śnieżka). Śnieżka bywa łatwiejsza psychicznie. Nie myl tych dwóch metod.
50/30/20 odłóż na później, jeśli czynsz i rata zjadają więcej niż połowę. Kolejność z instrukcji budżetu jest wtedy uczciwsza.
Czego nie obiecuje ten plan
Po 30 dniach nie będziesz „wolny finansowo”. Będziesz mieć spisany miesiąc, jeden przelew i mniej zgadywania. To wystarczy, żeby iść dalej.
